NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Lucyferze, o co chodzi?
Unikasz mnie, dr. Arn, więc wymusiłem to spotkanie.
Przepraszam,
- w pracy mam zawrót... - Nie interesuje mnie to.
Oddałem ci przysługę. Pora, byś się zrewanżował.
Potrzebuję porady lekarza.
Co, gdybym powiedział, że chcę wyciąć kurzajki z pleców?
Może mógłbyś zmienić ich kształt, trochę nad nimi popracować?
Musiałbym je wpierw zobaczyć.
Obawiam się, że to niemożliwe, ale...
mam pomoce wizualne.
Masz kurzajki tych rozmiarów na plecach?
Musisz iść się zbadać. Trzeba je wyciąć.
Już tego próbowałem,
ale odrastają z uporem maniaka.
Chcę, żebyś je trochę upiększył.
Może mógłbyś...
dorobić do nich jakieś pióra albo pokryć tatuażem?
Jakimś pogodnym. Może z kwiatami.
Tatuaż na kurzajkach?
Myślałem raczej, że mógłbym załatwić ci zniżkę na botoks, ale...
Nie potrzebuję botoksu!
Musisz się nimi zająć, bo napawają mnie obrzydzeniem!
Proszę, nie rób mi krzywdy.
Co się dzieje, Lucyferze?
Muszę zainstalować kłódkę w tej windzie.
Na nic się nie zdasz, spadaj stąd.
- Co mu robiłeś, Lucku? - Nic.
Co się stało, bracie? Przywaliłeś w kolejny most, latając?
To był tylko jeden raz!
I nie. Wdałem się w bójkę z Remy.
Remy tu była?
I jak tam twój mały klon?
Wściekły.
Chciała zabrać nasze dziecko z Lindą z powrotem na tamten świat.
Wywiązała się bójka,
którą oczywiście wygrałem, więc dziecko zostanie wychowane na Ziemi.
I właśnie dlatego tu jestem.
Muszę cię prosić o przysługę.
Och...
Podobno tu, na Ziemi, tradycją jest
prosić kogoś, by został pomocniczym rodzicem
na wypadek, gdyby coś stało się rodzicom dziecka.
Moment.
Naprawdę prosisz mnie,
zło wcielone, bym został ojcem chrzestnym dziecka?
Co za ironia.
Niedługo narodziny, Lucek.
A ja wciąż nie wiem, jak być ojcem.
Jak mam się przygotować?
Jeśli to jeszcze nie oczywiste,
to jestem ostatnią osobą, która ci z tym pomoże.
Ale jeżeli naprawdę chcesz wiedzieć, jak ludzie wychowują dzieci,
to może spytaj jednego z nich.
To nie najgorsza rada.
A w kwestii zostania ojcem chrzestnym – uwierz mi,
najlepiej dla dziecka będzie,
jeśli będę trzymał się od niego z daleka.
Cześć, Ella.
O, cześć, Dan.
Co mamy?
Nic. Typowa scena zbrodni.
No tak.
Spoko.
A co do ostatniej...
Właśnie miałem...
- Ja też. - To było...
- Zupełnie... - Ale wiesz...
- Pracujemy razem. - Przekroczyliśmy...
Cielesną granicę.
Tak...
Może nie powinniśmy.
Właśnie, lepiej nie.
- Dobra. - Dobra.
Cieszę się, że potrafimy rozmawiać o tym jak dorośli.
W porządku.
Oj, przepraszam.
Kiedy diabeł zejdzie na Ziemię i odnajdzie pierwszą miłość,
świat spowije zło.
Wszystko w porządku? Znowu zrobiłem coś nie tak?
Może powinienem postać w kącie.
I już tam zostać.
Nie. Wszystko w porządku.
Cześć.
Cześć, Lucyferze
i była żono Dana. Zaznaczam „była”.
To znaczy Chloe.
To co tu mamy?
- Sandrę Baez. - Ofiara...
- Trzydziestodwulatka... - Ma 32 lata...
- Była nauczycielką. - Uczyła historii.
Nie wiem, co tu się dzieje, ale to na pewno moja wina.
Ty mów, przepraszam.
To nic takiego. Jest w porządku.
- Zupełnie. - Jest dobrze.
Właściwie to woźny znalazł ciało.
Mówi, że pani Baez codziennie biegała po torze,
brała prysznic i szła na zajęcia.
Ktoś napadł na nią, kiedy się ubierała.
Znamy przyczynę śmierci?
Uderzenie w głowę tępym narzędziem.
Okazuje się, że pani Baez była doradcą wydziału.
- Zgadza się. - Pracowała z AMP.
Czyli Akademią Młodocianych Przedsiębiorców.
Mieli wczoraj zjazd,
więc pewnie widzieli ją jako ostatni.
Dobrze, dziękujemy.
Lucyferze.
Możemy porozmawiać?
Teraz.
Jasne.
Tak więc...
muszę ci coś powiedzieć.
Zamieniam się w słuch.
Widziałam się z księdzem Kinleyem.
Ach, doprawdy?
Znowu kombinujesz, jak mnie odesłać do piekła?
Nie, nic takiego.
Prosił o spotkanie ze mną, więc w końcu go odwiedziłam i...
powiedział mi o...
pewnej przepowiedni.
Aha.
Co tym razem? Żaby spadną z nieba czy może...
nadchodzi zima?
Te wszystkie niebiańskie sprawy to dla mnie nowość.
Nie wiem, co dobre, a co złe.
Ani co jest prawdziwe. Ale to, co powiedział...
przeraziło mnie.
Śmiało, wykrztuś to z siebie. Co powiedział?
Powiedział:
„Kiedy diabeł zejdzie na Ziemię i odnajdzie pierwszą miłość,
świat spowije zło”.
To wspaniałe wieści.
- Nie brzmi to dobrze. - Zgadza się. Ale...
to tłumaczy moją zmianę.
Słuchaj, jeśli ta przepowiednia miałaby się spełnić...
to co wtedy? Mielibyśmy tu wysyp demonów?
Nic z tych rzeczy.
Ale nie skupiajmy się na szczegółach,
bo nie będzie o czym mówić, jeśli powstrzymamy przepowiednię.
- Jak? - Ewidentnie jej pierwsza część,
w której diabeł zstępuje na Ziemię, już się spełniła, bo oto jestem.
- No tak. - A będąc moją pierwszą dziewczyną,
Ewa jest...
- Twoją pierwszą miłością. - Właśnie.
Więc aby zatrzymać zło, muszę tylko – uwaga –
zerwać z Ewą.
Więc tak to wygląda.
Choć te wszystkie przepowiednie okazują się być farsą,
ta jest wiarygodna.
Widzisz...
Miałam takie przeczucie.
A może od początku wiedziałam.
- Co? - Że mnie kochasz!
A jak doszłaś do tego wniosku?
Dzięki przepowiedni, głuptasie.
Jeśli wierzysz w słowa: „Kiedy diabeł zejdzie na Ziemię
i odnajdzie pierwszą miłość”, to znaczy, że masz mnie
za swoją pierwszą miłość.
Czyli...
kochasz mnie.
Mój Boże! Nie wierzę, że powiedziałeś to pierwszy.
Od dawna chciałam ci to wyznać.
Doprawdy?
Ciekawe, że skupiłaś się na tej części przepowiedni,
kiedy to wzmianka o złu jest...
tą istotną częścią.
I choć bardzo nad tym ubolewam, myślę, że będziemy musieli...
no wiesz...
zerwać.
Nie.
Nie?
Wiem, co robisz, Lucyferze.
- Tak? - Tak.
Boisz się, bo zostałeś wcześniej skrzywdzony.
Nie martw się.
Obiecuję ci, że nigdy, przenigdy...
cię nie zostawię.
Wiesz dlaczego?
Zaskocz mnie.
Bo ja też cię kocham.
Cholera.
LUCYFER
Dziękuję za rozmowę, panno Shaw.
Proszę mi mówić po imieniu.
Chętnie pomogę złapać sprawcę tej zbrodni.
Rozmawiamy z członkami klubu AMP,
bo jako ostatni widzieliście wczoraj panią Baez.
Zauważyłaś, żeby zachowywała się inaczej?
Nie. Była pogodna jak zawsze.
Pani Baez była super. Wiele jej zawdzięczam.
Pomagała też uczniom przygotować się do matur,
więc dostałam się na wymarzoną uczelnię.
Czyli na Harvard.
Służyła radą w wielu kwestiach:
szkoły, rodziców, związków.
Związków?
Co doradziłaby uczniowi w związku,
który na przykład chce z kimś zerwać?
Nie mam takich problemów. Ja i mój chłopak jesteśmy świetnie dobrani.
Pewnie się pobierzemy.
Po skończeniu studiów na Harvardzie.
Aha.
Czy ktoś mógłby chcieć skrzywdzić panią Baez?
Nie sądzę. Chyba że...
Rozmawialiście z Calebem Mayfieldem?
Nie, a co?
Pani Baez miała szczególny talent do doradzania tym bardziej...
kłopotliwym uczniom.
Nie, nie znałem pani Baez za dobrze.
Prawdę mówiąc, myślałem o odejściu z AMP.
Więc chciałeś zerwać z całym klubem.
Kto chciałby odejść z tak pomocnej organizacji?
Możemy skupić się na sprawie, Lucyferze?
Lucyfer? Ten właściciel klubu nocnego od przysług?
Słyszałeś o nich?
Moi znajomi mogli o nich wspomnieć.
Cóż, robienie przysług jest ostatnio mniejszym priorytetem
niż sianie śmierci i zniszczenia.
Więc nie spędzaliście z panią Baez wspólnie dużo czasu?
Niespecjalnie.
Rozmawialiście z Natem Benedictem? Był z nią pokłócony.
Doszło do wymiany zdań.
O co poszło?
Wkurzyłem się, bo spała z moim ojcem.
Pani Baez miała romans z twoim ojcem?
Rodzice byli w separacji
i mogli uratować małżeństwo, ale pani Baez stanęła na drodze,
więc naturalnie się wkurzyłem.
- Rozumiem. - Ale nie na tyle, by ją zabić.
A gdzie byłeś wczoraj rano?
U mojej dziewczyny, Lexy.
Tata miał do załatwienia jakieś sprawy, więc miało mnie nie być w domu.
Porozmawiamy z twoim tatą, żeby to potwierdzić. Dziękujemy.
Ach...
Twoi rodzice się rozeszli.
Jak myślisz, co było przysłowiowym ostatnim gwoździem do trumny związku?
O dziwo pogorszyło się po tym, jak poszli na terapię małżeńską.
Terapia...
No jasne.
Przepraszam, ma pan może dzieci?
A czemu? Ramona cię na mnie nasłała?
Słuchaj, opłaciłem wszystkie alimenty.
Przepraszam, ma pan dobrą relację z ojcem?
Kocham wszystkich moich tatuśków.
No tak.
Przepraszam.
Ma pani dobrą relację z ojcem?
Tańczę roznegliżowana na róże za pieniądze.
Jak myślisz?
Wie pan, gdzie mogę znaleźć Lucyfera Morningstara?
Nie ma go.
- Cholera. - Do czego ci on potrzebny?
Chciałem...
- go poprosić o przysługę. - Zaczekaj.
Może ja ci pomogę. Jestem Amenadiel, Lucyfer to mój brat.
- Serio? - Jak Bóg mi świadkiem.
Jestem Caleb.
W czym problem, Caleb?
W tym.
To Xanax i Adderall.
- Skąd masz te wszystkie narkotyki? - Od dilera.
Nazywa się Tahir.
Chce, żebym je sprzedawał w szkole. Zrobiłem to raz i więcej nie chcę.
Problem w tym, że grozi, że spuści mi łomot.
Liczyłem na to, że może Lucyfer je ode mnie kupi.
Chcę się ich pozbyć. Zrobisz to dla mnie?
Nawet gdybym to zrobił, nie załatwi to twojego problemu.
Wygląda na to, że ten Tahir wcisnąłby ci ich więcej.
To co mam teraz zrobić?
Chcę z tym skończyć.
Ella, chciałaś mnie widzieć?
Tak, mamy wyniki z sekcji zwłok Sandry Baez.
Świetnie. Skoczę po Dana i razem je omówimy.
Nie! Powiem ci, co wykazały, a ty przekażesz Danowi.
Bo wiesz, pewnie często się widzicie.
Na przykład kiedy odbierasz Trixie,
wasze wspólne dziecko z kiedy byliście małżeństwem.
Dobrze...
Więc czego się dowiedzieliśmy?
Rany tłuczone.
Dwie na czaszce ofiary.
O dziwnym kształcie. Wyglądają na zadane kijem golfowym.
Konkretnie – modelem driver.
Rozumiem. Dan załatwi nakaz przeszukania szafek golfistów.
Dobra robota.
Kryminalistyka.
Tak, pracowałam przy sprawie Tiernana.
Mówiła pani, że skąd dzwoni?
I jak tam życie strażnika więziennego?
Nudne. Chyba że dla urozmaicenia wdam się w bójkę z osadzonym.
A jak życie łowcy nagród?
Słuchaj, przejdę do sedna.
Przeważnie od razu przechodzę do seksu,
ale moja przyjaciółka ma mnie trochę dosyć.
Uważa, że powinnam sobie kogoś znaleźć, więc...
szukam takiej osoby.
Może być. Wchodzę w to.
Za bardzo się przywiązujesz. To by nie wyszło.
Niedawno dowiedziałem się,
że terapia dla par pomaga w rozwoju związku
oraz jego finalizacji.
Owszem, może tak być.
W odpowiednich okolicznościach.
Bardzo się cieszę, że w końcu mogę cię poznać, Lindo.
Bycie w tym pokoju...
jest trochę jak zajrzenie do głowy Lucyfera.
Straszna myśl.
Mnie również miło cię poznać, Ewo.
Jej, jesteś pierwszą kobietą na świecie.
To jak spotkanie z dinozaurem.
Ale wcale nie wyglądasz staro.
Jesteś jakby moją praprapra...
Mniejsza o to.
W czym mogę wam pomóc?
Myślę, że gdybyś zajrzała pod hasło „związek doskonały” w słowniku,
znalazłabyś nasze wspólne zdjęcie.
Ale samozadowolenie jest wrogiem rozwoju,
więc pomyślałem, że przyda się tu twoja ekspercka opinia.
Chyba nie wyjdzie z tego nic dobrego.
Opowiedzcie mi o waszym wspaniałym związku.
Powiedziałbym, że działamy pod wpływem emocji.
Często esemesujemy za kierownicą. Zamieszkaliśmy razem po jednym dniu.
Do tego zażywamy niepojęte ilości narkotyków i alkoholu
oraz regularnie zapraszamy nieznajomych do łóżka.
To prawda.
Wspominałem już, że Ewa jest świeżo po długoterminowym związku?
Co pani doktor na to?
Cóż...
choć utrzymujecie, że jesteście szczęśliwi,
to czuję pewien niepokój...
w tym, w jaki sposób opisujesz wasz związek.
Właściwie to obawiam się, że wracasz na starą drogę...
Wyparcia.
Właśnie to chciałam powiedzieć.
Też nie znosisz,
kiedy bierze wszystko, co mówisz, na opak?
Mój Boże!
Za każdym razem!
- No tak. Może wrócimy do tematu? - Że też dopiero się poznałyśmy.
- Sama nie wiem... - Jest pewna przepowiednia.
Teraz zmienia temat.
Lepiej bym tego nie ujęła.
Wiesz, Lucyfer ma tendencje do przerzucania swoich problemów na innych,
a tak naprawdę powinien wyjść im...
- Na przeciw. - ...na przeciw. Nareszcie!
Na pewno wiesz, co robisz?
Jestem najwybitniejszym wojownikiem na tamtym świecie. Bez obaw.
Powiedz mi...
jak to się stało, że wkręciłeś się w ten interes?
Poznałem Tahira i jego szajkę w klubie.
Wydawał się spoko, więc skumplowaliśmy się.
Któregoś razu zaproponował mi robotę.
Dlaczego nie odmówiłeś?
Ludziom takim jak Tahir się nie odmawia.
Coś mi mówi, że się z nim dogadam,
i da ci spokój.
A potem może...
pójdziemy na lody.
Mój ziomuś Caleb.
Jak leci, stary?
Masz teraz prywatną ochronę?
Co? Dzieciaki ze szkoły wkręciły się w dropsy?
Caleb nie będzie ich już sprzedawał.
Nie chce już uczestniczyć w nielegalnym handlu narkotykami.
Mogę?
Caleb odpada.
Jesteście kwita.
Facet się nie cacka.
Ale to tak nie działa.
To wszystko kosztuje. Musi mnie jakoś spłacić.
Niech będzie. Wrócę tu i zapłacę za te narkotyki.
Chwila.
Widzisz, złamano kodeks honorowy.
Musisz dać mi coś w zastaw.
- Może dzieciaka? - Nie ma mowy, Tahir.
A to świecidełko, które masz na szyi?
To podarunek od mojego ojca. Jest bezcenny.
W sam raz.
To znaczy, że będziesz zmotywowany, żeby zwrócić mi kasę.
Wrócę po niego.
Pamiętaj, Caleb...
Jeśli spróbujesz mnie sypnąć, pociągnę cię ze sobą.
Rozumiemy się?
Nie wierzę, że nie żyje.
Pani Baez była wspaniałą mentorką dla Nate'a.
Nate mówił, że poprosił go pan, by nie wrócił na noc do domu.
- Czym musiał się pan zająć? - Pracą.
Pracą? Czyli zabiciem ukochanej nauczycielki?
Myślicie, że ją zabiłem?
To niedorzeczne.
Czyżby?
Sypiał pan z nią.
Owszem, mieliśmy romans, ale skończyliśmy z tym w zeszłym tygodniu.
Nie musiałeś jej zabić, żeby zerwać, prawda?
- Oczywiście, że nie. - Och.
Razem o tym zdecydowaliśmy. Już widuję się z kimś innym.
Więc miał pan romans w trakcie romansu?
Niezupełnie. Spotykam się z moją byłą, Emmą. Chodziliśmy na terapię.
Z początku nie było lekko, ale w końcu się zeszliśmy.
Teraz mi to mówisz?
Zeszłej nocy byłem z Emmą.
Nie chcieliśmy mówić Nate'owi, żeby mu nie mieszać w głowie.
Ciężko zniósł nasze rozstanie, ale ostatnio było lepiej.
Umawia się z Lexy – świetna dziewczyna. Dostał się na Harvard.
Nie chcieliśmy zawracać mu głowy
do czasu, aż się ustabilizuje.
Poproszę o dane osobowe pana byłej żony.
Jaki był powód rozpadu waszego małżeństwa?
Pewnie byłem typowym złym mężem.
Niewierność, egoizm, zaniedbanie.
W sumie to nie dałem Emmie innej opcji niż zostawienie mnie.
Typowy zły mąż, rozumiem.
Zaraz zobaczysz!
Kochanie?
Myślałam, że wychodzimy.
Wybacz, ale nie.
Lynn, twoja kolej.
Przesuń się!
Tak!
Masz za swoje!
Właśnie tak się to robi.
I co wy na to?
Tak!
Pani detektyw, czym mogę służyć?
Wiemy, kim jest morderca. Przyjedź na komisariat.
Dobrze.
Ewo!
Muszę lecieć.
Na pewno nie zostaniesz dłużej?
Mamy chipsy i dipy.
To z pracy.
Widziałeś ich miny, kiedy pokiereszowałeś mu rękę?
Mówiłem, że potrafię co nieco, młodziaku.
Nieźle. Więcej w ciebie nie zwątpię.
Wiedziałem, że jesteś bystry.
Dlatego zastanawiam się,
dlaczego w ogóle zadawałeś się z tymi typami.
W szkole musisz mieć mnóstwo kolegów.
Tak, ale nie pasuję do bogatych białych.
Tahir i ekipa wyglądają jak ja.
Mogę być przy nich sobą.
Gdybym od razu wiedział, czym się zajmują...
może znalazłbym sobie inne towarzystwo.
Trudno jest znaleźć swoich ludzi.
Ja też chcę cię o coś spytać.
Dlaczego mi pomagasz?
Ja...
mam syna w drodze.
Tak...
I martwię się, że mogę nie być dobrym ojcem.
Czyli sprawdzasz to na mnie?
Tylko żartuję.
Pasuje mi to.
Caleb Mayfield?
Jesteś Caleb Mayfield?
Tak, to Caleb, panie władzo.
- W czym problem? - Mamy nakaz aresztowania.
- Jest poszukiwany za morderstwo. - Morderstwo?
Nie.
To niemożliwe.
Na ziemię i ręce na głowę.
Słuchaj, gnojku, powiedziałem: na ziemię.
- Robi mu pan krzywdę! - Proszę stać w miejscu. Ręce do góry.
Ręce do...
Dlaczego pan do mnie celuje?
Nie zrobiłem nic złego.
Ręce na głowę. Już!
Słuchajcie, popełniacie duży błąd.
Mam znajomych w Policji Los Angeles. Dajcie mi do nich zadzwonić.
- Amenadiel, rób, co mówią. - Robisz mu krzywdę!
- Ręce na głowę! - Zejdź z niego!
Powiem to ostatni raz, dupku, ręce na głowę!
- Nie zrobię nic takiego! - Nie zmuszaj mnie, żebym strzelał.
- Nie chcę tego robić! - Przestań! To mój przyjaciel.
W porządku?
Znaleźli kij golfowy...
z odciskami palców Caleba i krwią ofiary w jego szafce.
Caleb handlował narkotykami,
więc myślimy, że pani Baez się dowiedziała
i groziła, że doniesie policji, więc ją zabił.
Nie, Dan.
Caleb nie mógłby zabić.
Dobrze, ale wygląda na winnego.
Co masz przez to na myśli, Dan?
Chodzi o kolor jego skóry?
Jest winny, patrząc po dowodach. Jak możesz sugerować co innego?
Wszystko w porządku?
Wiem, że kiepsko jest, kiedy ktoś
do ciebie celuje.
Dlaczego ci policjanci nie chcieli mnie wysłuchać? Chciałem porozmawiać.
Ale nie słuchali.
Jakby przyjechali tam z pewnym przekonaniem.
Ci dwaj narwańcy przesadzili
i składam na nich skargę po zamknięciu śledztwa.
I co zmieni ta twoja skarga?
Prawdopodobnie nic.
Hej, Dan...
masz chwilę?
Dobra.
Nie wiem, jak to powiedzieć, ale...
Zaczekaj.
Myślałem, że zgadzamy się w tej sprawie.
Chodzi o sprawę Tiernana.
A, wybacz. Co z nią?
Zanim zamknęliśmy sprawę, przesłuchaliśmy świadków.
Ktoś im powiedział, że możliwe, że jakiś glina
powiedział Jacobowi Tiernanowi,
że to Lucyfer złamał kręgosłup jego synowi.
To skandaliczny zarzut.
Wiem, ale co, jeśli to prawda?
Lucyfer może mieć z kimś na pieńku.
To całkiem możliwe.
Mogłabym dojść do tego drogą eliminacji,
patrząc po radiowozach, ale nie wiem, co robić.
Mam powiedzieć Chloe czy nie...
Dan...
Co ty robisz?
Miło mi, ale...
masz rację, musimy być w tym zgodni.
A to nie jest dla nas dobre.
Dałem się porwać chwili.
Więcej tego nie zrobię.
W porządku. Nie przejmuj się.
A w sprawie Tiernana – coś nie chce mi się w to wierzyć.
Tak, masz rację.
Dobra, w każdym razie...
do zobaczenia.
Pa.
Rozmawiałem z twoimi rodzicami.
Wracają z urlopu.
Załatwimy ci dobrego adwokata, oczyścimy cię z zarzutów
i niebawem stąd wyjdziesz.
O coś cię spytam.
Skąd pewność, że nie zabiłem tej kobiety?
- Wiem, że byś tego nie zrobił. - Wiesz to po jednym wspólnym dniu?
Wiem, że nie umiałbyś nikogo zabić, Caleb.
Ale to jest bez znaczenia. Co z tego, że ty mi wierzysz,
skoro policja nie?
Jesteś niewinny.
Prawda wyjdzie na jaw i będą musieli cię wypuścić...
Żyjesz chyba w jakiejś bajce, stary.
Zobacz, jak było z tobą.
Nic nie zrobiłeś, a prawie dostałeś kulkę.
Interesuje ich jedynie ich własna prawda.
A dla nich jestem czarnoskórym dzieciakiem handlującym narkotykami,
którego odciski palców znaleziono na narzędziu zbrodni.
To dla mnie koniec.
Idź sobie. Przestań marnować na mnie czas.
Nie zostawię cię, Caleb.
Są jeszcze dobrzy ludzie, którzy pomogą nam poznać prawdę,
ale musisz z nimi współpracować.
Nie proszę, byś uwierzył w nich, tylko we mnie.
Dobrze?
Ciekawie nas dobrali, co?
Masz świetny profil.
Wszystkie te zmyślone historie o morderczych wyczynach.
Nieźle się napaliłem.
Ale...
chyba by nam nie wyszło.
Zdecydowanie oboje jesteśmy alfa.
Nic, tylko byśmy się kłócili.
Nie czeka nas wspólna przyszłość.
Ale życzę miłego wieczoru i powodzenia, droga pani.
O, cześć, Maze.
Widziałaś Lucyfera?
Nie.
Wszystko w porządku?
To moja 21. nieudana randka.
A 22. nastąpi za chwilę.
A niech mnie.
Wytrzymała jesteś.
Wiem, że to może zabrzmieć niedorzecznie,
ale zaczynam myśleć, że...
może to ja jestem problemem.
To faktycznie niedorzeczne.
Jesteś super.
Co robisz na tych randkach?
Nic dziwnego.
Dobrze...
Spróbujmy...
to zrozumieć. Poćwicz na mnie.
Odegrajmy scenkę z randki i zobaczymy, co nie gra.
Dobra.
Ja zacznę.
Cześć, jestem Ewa.
Cześć, jestem Maze.
Miło cię poznać.
Chcesz iść ze mną do łóżka?
Dobrze.
Nie ma nic złego w seksie na pierwszej randce.
Ale może powiedz parę zdań, zanim o nim wspomnisz.
Dobrze, opowiedz mi o sobie.
Cóż, lubię seks.
Dobrze.
Co jeszcze?
Trudno mi mówić o moim życiu.
- W końcu jestem demonem. - I co w tym złego?
Każdy, kto chce się z tobą umawiać, powinien poznać...
całą ciebie.
A każdym razie – nie masz teraz kolejnej randki?
Chyba nie przyszedł.
Może kontynuujmy.
To naprawdę pomocne.
Jasne.
I jak wam się układa z Ewą?
Niedobrze.
Grałem karygodnego chłopaka, żeby mnie rzuciła,
ale plan spalił na panewce.
Oczywiście, że tak, Lucyferze, bo to nie prawdziwy ty.
A skąd niby wiesz, jaki jestem?
Caleb Mayfield jest niewinny, Chloe, przyjrzyj się sprawie.
- Co się stało? Powiedział ci coś? - Tak, że go wrabiają.
Powiedział kto? Bo też badałam tę sprawę i zgadzam się,
że coś się nie zgadza. To zbyt proste.
Ten, kto to zrobił, musiał wiedzieć, że będzie łatwym celem.
Czyli wiedzieli, że jest dilerem.
Poprosiłem Caleba o sporządzenie listy klientów.
Tu mamy listę osób z dostępem do jego szafki.
Jeśli ktoś znajdzie się na obu listach,
to miałby środki i okazję do tego, by go wrobić.
Zobaczmy.
Nie, nie powtarzają się.
A tych dwoje to nie para?
Lexy Shaw i Nate Benedict. Są też wzajemnym alibi.
Przepraszam, że nie powiedziałam tego wcześniej.
Bałam się.
Może nie chciałam uwierzyć,
że mógł zrobić coś takiego.
Czyli Nate zabił Panią Baez?
Kocham go.
Ale potrafi stracić nad sobą panowanie.
To straszne.
Był w rozsypce, kiedy jego rodzice się rozstali.
Chyba obarczał za to winą panią Baez.
Ale nie sądziłam, że posunie się tak daleko.
Zróbmy sobie przerwę, Lexy. Pójdę po chusteczki.
Kłamie.
Powiedz im prawdę.
No już.
To wszystko przez ten głupi Harvard.
Lexy musiała się tam dostać i chciała tego samego dla mnie.
Załatwiła całą masę narkotyków, żebyśmy mieli lepsze wyniki.
Więc poprawiłem wyniki, potem była matura,
a pani Baez miała dostęp do testów.
Wykradłeś go.
Wiedzieliśmy, że ma w biurze kopię.
Nie chciałem tego zrobić. Ona mnie zmusiła.
A potem pani Baez się dowiedziała.
To o to posprzeczaliście się po spotkaniu?
Powiedziała, że jeśli się nie przyznam, to zadzwoni do mojego ojca i na policję.
Kiedy powiedziałem o tym Lexy, spanikowała.
Powiedziała: „Zbyt ciężko pracowałam na Harvard.
Nie pozwolę pani Baez tego zrobić”.
- Kazała mi ukraść kij golfowy Caleba i... - Zabiłeś ją?
Nie! Nie byłem w stanie. Lexy to zrobiła.
A ja nie jestem lepszy, bo...
wszystko zatuszowałem i wrobiłem Caleba. On nic nie zrobił.
Dlaczego powinniśmy ci wierzyć?
- Bo mówię prawdę i mam na to dowód. - Jaki?
Zakrwawione ubranie Lexy.
Miałem się go pozbyć, ale wciąż je mam.
Wcale mi nie zależało na Harvardzie.
Lexy chciała, żebym był kimś, kim nie jestem,
a ja powinienem był się jej przeciwstawić, zanim ktoś ucierpiał.
Przepraszam.
Możesz wracać do domu.
Odzyskałeś naszyjnik.
Tak, spłaciłem Tahira, więc...
masz go z głowy.
No to chyba wiszę ci przysługę. Co mogę dla ciebie zrobić?
Wiesz co, myślałem o tym.
I zadowolę się partyjką jeden na jednego.
Jutro.
Jeśli po wszystkim pójdziemy na lody.
Swoją drogą...
- Nie masz się co martwić. - W jakiej sprawie?
Bycia ojcem.
Będziesz w tym świetny.
Widzimy się jutro.
Zezłościł się na mnie, bo zaśmiałam się pod koniec filmu.
Myślałam, że to komedia.
Widziałaś ten film?
Marley i Ja?
Nie.
Ale możemy go obejrzeć razem.
Pewnie, dobry pomysł.
Ale dosyć o moich nieudanych randkach.
Byłaś na jakichś?
Nieudanych randkach?
Nie, byłam mężatką przez tysiące lat.
A mój drugi okazał się być tym jedynym.
Ale skąd wiedziałaś, że Lucyfer nim jest?
Przy Adamie zawsze czułam się, jakbym próbowała być
kimś, kim nie jestem.
A przy Lucyferze...
mogę być w pełni sobą.
Przynajmniej tak było.
Ostatnio mam wrażenie,
że się ode mnie oddala.
To dla niego typowe. Sam nie wie, co dla niego najlepsze.
Ale odzyska rozum.
Inaczej byłby głupcem, bo jesteś super.
Napijemy się jeszcze?
- Przyda ci się. - Fakt.
Tak.
Hej, Mazy-Maze.
Jak leci?
Jesteśmy na drinku.
Bo wygląda na to...
że podrywasz dziewczynę Lucyfera.
A mi wygląda na to, że się nawaliłeś.
Spoko.
Nic nie powiem, bo ty i ja – jesteśmy tacy sami.
Żebyś widziała, jak załatwiłem dziś Ellę.
A gnidy takie jak my...
muszą trzymać się razem.
Nie jestem zainteresowana Ewą, Dan.
Tylko rozmawiamy. Dobrze się bawimy.
To świetnie.
To znaczy, że nie masz nic przeciwko,
jeśli ja z nią spróbuję.
Wycofaj się.
Czyli jednak coś w tobie drgnęło.
Wyświadczę ci przysługę.
Powiem Ewie, co do niej czujesz.
Dalej, Maze.
Tylko na tyle cię stać?
No już, wyżyj się na mnie!
Chcesz, żebym zrobiła ci krzywdę.
Chcesz wymierzyć sobie karę.
Zabierzcie go stąd.
Ewo?
Musimy...
porozmawiać.
Tak sobie myślałem...
Właściwie to też mam ci coś do powiedzenia.
Słucham.
Dziś przyjaciółka pomogła mi zrozumieć, że...
jestem świetna.
Nie. Wiesz co?
Jestem super.
I...
zasługuję na dobre traktowanie.
Masz rację.
I jesteś więcej niż super, Ewo.
Masz w sobie światło, które rozświetla świat,
a twój uśmiech jest tak zaraźliwy,
że łapie za serce każdego, kto ma przywilej go oglądać.
I...
przepraszam za to, jak cię ostatnio traktowałem.
Zasługujesz na więcej.
- Właśnie to chciałam usłyszeć. - Dlatego...
Powinienem był to powiedzieć od razu.
Dlatego chcę z tobą zerwać.
Nie... rozumiem.
Tak bardzo starałam się...
dogodzić ci.
Skumplowałam się z twoimi przyjaciółmi.
Właśnie w tym rzecz.
Nie powinnaś musieć się dla nikogo zmieniać.
Podobnie jak ja.
Tak bardzo starałem się cię uszczęśliwić, będąc kimś, kim nie jestem.
A przynajmniej...
kimś, kim już nie chcę być.
Zasługujesz na to, by być z kimś, kto chce tego, co ty.
Chcę być z tobą!
A ja nie lubię siebie, kiedy jestem z tobą!
Naprawdę.
Wybacz.
Muszę odebrać. To z pracy.
Pani detektyw, w czym mogę pomóc?
Nie, nie wiem, gdzie jest Amenadiel, a co?
Amenadielu...
Obiecuję, że odnajdziemy tego, kto to zrobił.
Wiem, kto to zrobił.
Ja prowadzę.
W czym problem, mięśniaku?
- Caleb... - Ostrzegałem go, żeby tego nie robił.
Zagubili się.
Ziemia...
nie jest dobrym miejscem na wychowanie dziecka.
Jak się trzyma Amenadiel?
Bardzo cierpi.
A ty?
Zerwałem z Ewą.
Jeśli tego chciałeś, to na pewno wyjdzie to na dobre.
Chciałem.
Kochała kogoś, kim już nie jestem.
Rozumiem, zmieniłeś się.
Stałeś się lepszym człowiekiem, Lucyferze.
Widzisz, w tym rzecz.
Ewa postrzega mnie w inny sposób.
Ale ty również.
Dlatego jesteś taka...
wyjątkowa.
Bo widzisz mnie takim.
Ale to też mi się nie podoba.
To wszystko jego wina.
Co takiego?
Całe nieszczęście tego świata.
Z Ewą,
z panią detektyw.
Kochany tata wrócił do starych sztuczek. Manipuluje mną.
Używa tych dwóch kobiet, by...
- mnie zniszczyć. - Naprawdę w to wierzysz?
Całym sobą.
Ale wiem też, że to nieprawda.
Wielkie kłamstwo, które powtarza sobie...
od kiedy pamiętam.
Myślisz, że dlaczego okłamywałeś się przez cały ten czas?
Bo prawdzie o wiele trudniej stawić czoła.
A jaka jest prawda?
Moje diabelskie oblicze...
Moje skrzydła i wszystko, co mi się przydarza,
jest z mojej winy.
Sam to na siebie ściągnąłem. Co ty na to?
Widzisz? Zrobiłeś duży postęp.
Zrozumienie źródła syndromu wyparcia
jest pierwszym krokiem do rozwiązania problemów.
Nie, to nie jest postęp.
Bo jeśli robię to sam sobie, to prawda jest taka...
Jaka?
Śmiało, Lucyferze.
Będzie ci to ciążyło, jeśli się z tym nie zmierzysz.
Jaka jest prawda?
Siedzi we mnie coś strasznego.
Z wielkim trudem
wygłuszam kakofonię głosów, które do ucha szepcą mi,
że jestem zły.
Tonę, pani doktor!
I wciąż zadaję sobie pytanie:
dlaczego tak bardzo się nienawidzę?
Napisy: Peter S.